Το ξενοδοχείο ‘’Colombo’’..

 

Μετά την ακτοπλοϊκή και σιδηροδρομική σύνδεση της Θεσσαλονίκης με το εξωτερικό κατά τα τέλη του 19ου αιώνα, εκατοντάδες άνθρωποι βρίσκονταν καθημερινά στη Θεσσαλονίκη για επαγγελματικούς λόγους. Μέχρι τότε, οι ταξιδιώτες αυτοί συνήθιζαν να μένουν σε διάφορα χάνια που βρίσκονταν κυρίως στον Φραγκομαχαλά, ώστε να εξυπηρετούνται πιο εύκολα οι επαγγελματικές τους υποθέσεις.

Στα τέλη του 19ου αιώνα, αρχίζουν να κάνουν την εμφάνισή τους στη Θεσσαλονίκη ξενοδοχεία ευρωπαϊκών προδιαγραφών, ώστε να μπορούν να φιλοξενούνται οι ταξιδιώτες που ήταν εξοικειωμένοι με τις ανέσεις της Δύσης. Η επανάσταση στον τρόπο διαμονής των φιλοξενούμενων της Θεσσαλονίκης έγινε όταν ο Ιταλός Τζιάκομο Κολόμπο, (από τον ίδιο πήρε το όνομά της και η γνωστή σε όλους μας στοά Κολόμβου), έχτισε το ομώνυμο ξενοδοχείο ‘’Colombo’’ , πίσω από την Οθωμανική Τράπεζα, στην οδο Λέωντος Σοφού στον Φραγκομαχαλά, σε αρχιτεκτονικά σχέδια του Α. Πάικου. Το ξενοδοχείο Colombo, όπως όλα τα καλά ξενοδοχεία, διέθετε μεγαλειώδεις εξειδικευμένους χώρους, όπως εστιατόριο και σαλόνι, όπου οι διαμένοντες είχαν την ευκαιρία να συναντηθούν, να παίξουν κάποιο παιχνίδι, να διαβάσουν τον ημερήσιο τύπο ή την αλληλογραφία τους.

Το 1907 η διαφήμιση του ξενοδοχείου έκανε λόγο για ‘’αίθουσα υποδοχής πολυτελεστάτη, έναν απέραντο διάδρομον, του οποίου ο πλούτος στολισμού αφήνει έκθαμβον τον επισκέπτην’’. Χαρακτηριστική είναι επίσης η διήγηση του δημοσιογράφου Paul Lindau, για το επίσημο γεύμα που παρέθεσε η διοίκηση της Εταιρείας των Ανατολικών Σιδηροδρόμων στο ξενοδοχείο ‘’Colombo’’ ,για την άφιξη του πρώτου συρμού μέσω Βελιγραδίου από την Ευρώπη. 

Η πολυτέλεια και οι υψηλές ευρωπαϊκές προδιαγραφές, στις οποίες ανταποκρινόταν το ξενοδοχείο, το καθιστούσαν αντάξιο χώρο για να φιλοξενεί εκεί ο πάμπλουτος Αλλατίνι τους υψηλούς καλεσμένους του.  Ο Ε. Ενεπεκίδης μεταφράζοντας τον Γερμανό περιηγητή Carl Brown, που βρέθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1875, περιγράφοντας ένα επίσημο γεύμα του Αλλατίνι στο ξενοδοχείο αναφέρει: ’' Ένας Αλβανός υπηρέτης, μια ηράκλεια μορφή, που η κάτασπρη πτυχωτή φουστανέλλα του και το χρυσοκέντητο γιλέκι του τραβούσαν ολοένα τα βλέμματά μου, προχωρούσε μπρος από μενα με το φανάρι στα χέρια, οδηγώντας με στο ξενοδοχείο. Μ’αυτόν τον τρόπο οδηγήθηκαν όλοι οι καλεσμένοι του Αλλατίνι από λαμπαδοφόρους στο πανηγυρικά στολισμένο ξενοδοχείο.. Η αίθουσα τελετών ήταν διακοσμημένη πολύ πλούσια.. Στον κήπο του ξενοδοχείου επικρατούσε μια θαυμάσια δροσιά που ανακούφιζε σαν βάλσαμο.. Καθήσαμε κάτω από τον ανοικτό ουρανό σ’ένα στρογγυλό τραπέζι μαζί και ήπιαμε καλή μπύρα. Η μουσική μιας ορχήστρας που την αποτελούσαν γυναίκες δεν μας ενοχλούσε διόλου’’.

Για το κείμενο αυτό χρησιμοποιήσαμε στοιχεία από τα ένθετο ‘’Επτά Ημέρες’’ της εφημερίδας ‘’Καθημερινής’’ με τίτλο ‘’Τα Παλαιά Ξενοδοχεία της Θεσσαλονίκης’’, Κυριακή 21 Οκτωβρίου 2001.

                                                                                                                   

Photo: 
Ξενοδοχείο Colombo Θεσσαλονίκη